Komma Herfst 2026

‘Meester, u moet een boek schrijven!’ Is ze de liefste oma van het dorp? Nee, hoor. Van het land? Ook niet. Ze is gewoon de allerliefste oma van de hele wereld! En dat staat ook nog eens groot voorop dit nieuwe hartverwarmende kinderboek. Ik voel me er zo verheugd en dankbaar om. En wel om een heel bijzondere reden. Jaren terug, nee, jaaaren terug. Ik was basisschoolleerkracht en genoot van de twinkelende kinderogen als ik weer eens een verhaal uit mijn duim zoog. En toen gebeurde het, gewoon ergens tussen rekenen en de pauze. Een van de stuiterballen kwam met het idee en de rest begon te klappen. ‘Meester, u moet een boek schrijven!’ Ik weet nog dat ik het wat onzeker afwimpelde, dat het tijd was voor het fruit of zoiets. Maar stil begon ik toch in mijn vakantie en avonduren aan een verhaal. Ze smulden toen ik hun – weliswaar wat aarzelend – mijn poging voorlas. Het opsturen naar een uitgeverij vond ik bijzonder spannend. De kinderen hadden wel vertrouwen in mij, maar zover was ik nog lang niet. Ik besloot het manuscript maar direct naar drie christelijke uitgeverijen te sturen. De eerste reactie kwam binnen. ‘Nee, bedankt, sorry, doeg.’ De tweede uitgever reageerde een tijdje daarna: ‘Tja, uh, wij adviseren u een schrijfcursus te doen.’ En ze hadden gelijk. Wat moest (en moet) ik nog veel leren. En toen kwam het antwoord van Den Hertog. ‘Er moet wel flink aan dit verhaal gesleuteld worden, maar… wij zien wel een schrijver in jou.’ U kunt het wel raden. De ramen in mijn klaslokaal begonnen te trillen toen ik het de kinderen vertelde. En in 2001 was het zover. Mijn eerste kinderboek kwam uit. Razende Rudolf. Heeft u toevallig zi en rekenen? U hebt het goed! Het is precies 25 jaar geleden dat ik schrijver werd. En elk jaar mocht er een kinderboek bij Den Hertog verschijnen. U begrijpt dat ik uw uitgeverij bijzonder dankbaar ben. Maar nu terug naar die bijzondere oma. Waarom toch dit kakelverse boek? Regelmatig schieten kinderen en (groot)ouders mij aan. Dat ze zo genieten van de serie over Tijs en Jasmijn en hun ‘liefste opa van de wereld.’ En of ook de oma’s ooit aan de beurt komen. Nu is het zover, eindelijk! Voor alle liefste oma’s van de wereld! (opgedragen aan mijn vrouw, kersverse oma ;-) Hartelijke schrijversgroet, opa Bram KOMMA 48

RkJQdWJsaXNoZXIy OTA4OQ==