Abigaïl Janse - Pieterman Moederhart Er zijn al heel wat boeken geschreven over moederschap en opvoeding, er worden opvoedmorgens gegeven, je kunt je opgeven voor cursussen. Dit kan allemaal als heel waardevol en verrijkend ervaren worden. Maar soms kan de praktijk behoorlijk weerbarstig zijn. Dan kun je wel veel mooie waarheden horen of lezen, maar op bepaalde dagen en ogenblikken valt het moederschap gewoon niet mee. Soms heb je van die dagen... Je ene kind keert op een onbewaakt moment een pak suiker op z’n kop. Een ander kind moppert: ‘U bent de strengste moeder van heel de wereld.’ Als jij de was uit de wasmachine wilt halen, kom je erachter dat er een broek bij zat die schijnbaar behoorlijk afgeeft en al je andere was verknald heeft. En als laatste belt je man op dat hij een uur later is dan verwacht, zodat je alleen met de kinderen moet eten. Dan zou toch de moed je in de schoenen zinken? Hoe kan ik ooit met liefde en vreugde moeder zijn? Kan dat? Ja, tóch wel. Maar niet in eigen kracht. Alleen door de vrucht van de Geest. Als moeder heb je weleens het idee dag en nacht klaar te moeten staan. En dan nóg heb je het gevoel veel te weinig gedaan te hebben. Wat kunnen we onszelf veel opleggen! Moedbenemend soms. In alle openheid schrijft Abigaïl Janse over moeder zijn in de gebrokenheid van ons leven door de zonde. Moeders kracht ligt niet in perfectie, maar in liefhebben, in kwetsbaarheid, in het zoeken van de verbinding. KOMMA 16
RkJQdWJsaXNoZXIy OTA4OQ==